In verschillende landen zijn er onlangs verkiezingen geweest. Vaak haalden linkse en/of communistische partijen behoorlijke tot zeer goede resultaten.
In Spanje haalden de socialisten opnieuw een meerderheid, maar radicaal-links scoorde slechter. Wellicht hebben de radicaal-linkse kiezers strategisch gekozen om er voor te zorgen dat de conservatieven niet zouden winnen.

Frankrijk
In Frankrijk kreeg de regering in de gemeenteraadsverkiezingen rake klappen. Er kwamen behoorlijk wat meer communisten in een burgemeesterstoel te zitten. Dit ondanks de soms weinig-constructieve houding van PS-kandidaten in heel wat steden en gemeenten. Ondanks afspraken dat men in de tweede stemronde die kandidaat van links zou steunen die het meest stemmen had gehaald in de eerste stemronde, weigerde de PS zich in een aantal gemeenten terug te trekken ten voordele van een Communist.
Bovendien, in Frankrijk én in Spanje zit de telling zo in elkaar dat grote partijen er voordeel bij hebben. Een eerste zetel kost er heel veel meer stemmen dan bijkomende zetels. De zetelverdeling is dus niet zomaar een afspiegeling van het aantal kiezers die men heeft. In België gaat het overigens ook die toer op. Ten eerste heb je al een kiesdrempel van 5%, maar vooral de VLD wil verder gaan. Men weze gewaarschuwd.

Cyprus
In Cyprus dan weer won de Communist Cristofianis de presidentsverkiezingen. En let op de berichtgeving: zeker als er positief nieuws te melden valt –vb. over nieuw overleg met het Turkse deel van het eiland- geeft men het niet meer over de politieke kleur van de president.

Duitsland
Maar o.i. het meest positieve nieuws ter linkerzijde in Europa is de doorbraak van Die Linke in Duitsland. Met mooie resultaten in Hamburg, zijn ze er voor de derde keer op rij in geslaagd om in de parlementen van deelstaten door te dringen. De PDS was behoorlijk sterk in de ex-DDR-deelstaten. Maar de huidige doorbraak geldt ook voor het Westen. Het samengaan van de PDS en ontevreden Sociaal Democraten (een groep rond Lafontaine en anderen) in Die Linke loont.

Illustratie
Een mooie illustratie van het belang van deze overwinningen zijn de uitlatingen van de Duitse werkgevers en sommige economen. Onder druk van links houdt de regering steeds meer rekening met ‘uitkeringstrekkers’, zegt Zimmerman (Instituut Economisch Onderzoek-Berlijn): ‘men verwaarloost de gewone belastingbetaler.’ En de voorzitter van de werkgeversorganisatie (BDI), Jürgen Thumann maakt zich zorgen: “ Men moet ophouden om alleen over gerechtigheid en herverdeling te praten,” zei hij in de krant Bild: “de regering zou beter ervoor zorgen dat de economie aantrekt zodat er meer jobs komen. Dat is pas sociaal.” Heize van de verzekeraar Allianz (in Handelsblatt), is dan weer bevreesd dat er overal eisen voor (verhoging van de) minimumlonen zullen opduiken… Anderen waarschuwen dan weer dat de ‘ruk naar links’ buitenlandse investeerders zal afschrikken.
JP