|
De auto-industrie in ons land is in de ban van stakingen. Gezien de stijgende levensduurte
eisen de werknemers van hun bazen een beter loon. En terecht!
Want, ABVV-afgevaardigde bij OPEL, Rudi Kennes, zegt oa. …dat we nu een klasse werkende mensen krijgen die arm worden.(DM. 19-01-2008---p6)
De Algemeen –directeur van Ford Genk, Guy Martens, antwoordt op de stakingsgolf dat het “heel moeilijk is om uit te leggen aan het Europese hoofdkantoor van Ford” en vreest voor het voortbestaan van het bedrijf in België! We kunnen die man wel begrijpen. Hij spreekt de taal van zijn bazen.
Erger is het als Open VLD minister in de Vlaamse regering, Ceysens de stakers chanteert met de bewering dat Ford uit de moeilijkheden werd geholpen met belastingsgeld en zij (de stakers dus) onverantwoord zouden optreden tegenover dat geld van alle burgers. Dat het belastingsgeld ook komt van de Ford-werknemers vergeet zij echter. Dit wijst er trouwens op dat heel de liberale politiek van steun aan de bedrijven, belastingsverminderingen , notionele belastingsaftrek en andere enkel ten dienste staan van de bedrijven en niet van de
werknemers.
Nu nog even Ford zelf. Het hoofdkantoor van Ford zal zich moeten neerleggen bij de eisen van de werknemers indien ALLE Europese Ford-arbeiders SOLIDAIR hun eisen stellen! En indien nodig alle Ford-arbeiders in de wereld! Die multinationale bedrijven kunnen enkel voor hun verantwoordelijkheid worden gesteld als AL hun werknemers SOLIDAIR eisen stellen.
Vandaar dat het enige ordewoord in de geglobaliseerde wereld is: SOLIDARITEIT onder de werknemers! Dan zullen de hoofdkantoren wel moeten wijken en dit brengt ons tevens terug bij een oproep van KARL MARX : “Arbeiders aller landen verenig u!” In onze geglobaliseerde kapitalistische economie wordt die oproep opnieuw maar al te duidelijk.
Solidariteit onder de werknemers in alle landen. Daaraan moeten onze vakbonden nog veel meer en met meer overtuiging hard werken!
De ABVV en ACV- verantwoordelijken mogen niet toegeven aan de angsten van de lokale patroons en zij moeten in de eerste plaats de arbeiders motiveren en hun collega’s in het buitenland aanzetten tot solidariteit.
Daar ligt de enige oplossing tegen de armoede : internationale werknemers-
solidariteit!
LOUIS SOREL OOSTENDE
|