|
Betoging voor meer koopkracht en behoud van de solidariteit
Op 15 december zakten 25000 mensen af naar Brussel om te betogen voor meer koopkracht en het behoud van de solidariteit. Deze actie van het vakbondsfront (rood, groen en blauw) werd bemoeilijkt door … een vakbondsactie van de onafhankelijke spoorvakbond OVS (die vooral machinisten onder haar leden heeft); jammer en cynisch.
Signaal
Maar desondanks was de betoging een krachtig signaal aan de regeringsonderhandelaars (toen) en de ondertussen gevormde interimregering én de te-vormen-regering-tegen-pasen om hun agenda aan te passen aan hetgeen er onder de bevolking leeft; in de eerste plaats: de levensduurte.
Dit signaal, en andere acties zoals bv. de petitie ‘Red de Solidariteit’ (zie elders), heeft z’n effect niet gemist. Samen met de halsstarrige houding van de CDH van Joëlle Milquet (weze die welgemeend of louter politiek-opportunistisch geweest) droeg het bij tot het mislukken van de onderhandelingen voor een oranje-blauwe regering.
Die regering die toen op stapel stond had naast een verregaande communautaire agenda, vooral een sociaal-economische afbraakagenda. Bovendien was hetgeen doorging als ‘communautair’ in de eerste plaats ook sociaal economisch van aard; én negatief voor de werknemers! Denken we maar aan de splitsing van de sociale zekerheid.
Boot afgehouden
Die boot werd afgehouden, voorlopig toch. Het toont aan dat actie loont. Maar het gevaar is absoluut niet geweken. Zowel waakzaamheid en verdere actie om druk uit te oefenen op regering, parlement, de te vormen nieuwe regering die er na Pasen moet komen en de ‘octopus-onderhandelaars ’ blijft geboden. Immers is het nog maar de vraag wat de ‘nieuw te vormen regering’ in petto zal hebben. En het is sprekend dat zowel de premier van de huidige ‘interimregering’, Verhofstadt, als de Minister van Begroting van diezelfde regering (Leterme) waarschuwen voor begrotingstekorten. Er is volgens hen geen ruimte voor hetgeen zei dan ‘cadeaus’ noemen. Meer dan het spijzen van het stookoliefonds, zit er voor hen niet in.
Sociale koers
Mochten we m.a.w. al blij zijn met het stranden van het oranje-blauwe schip, veel hoop moeten we niet hebben dat het huidige (en toekomstige?) oranje-blauwe-rode schip een echt sociale koers zal varen.
Jaak Perquy
|