De chantage van het internationale grootkapitaal of de zgn. buitenlandse investeerders

In “De Morgen” van 13 juni stond alweer zo’n interessant artikeltje (p.31) dat lijkt uit de pen te vloeien van een lobbyist van de grote en rijke vooral Amerikaanse vennootschappen/bedrijven.
Deze keer gaat het over de “slag om Europese hoofdkwartieren”, dwz het lokken van buitenlandse bedrijven naar ons land. Wat onze economie moet bevorderen. Wat,in de optiek van de globalisering, in het negatieve geval onze economische ontwikkeling zou benadelen.
In principe willen bedoelde vennootschappen een zo laag mogelijke belasting op hun winsten in de Europese landen. En sommige landen hadden/hebben daar oren naar : zoals Ierland met 12%, Nederland met 25%. Ook sommige politici zoals Sarkozy, en bij ons Didier Reynders , Bart Somers en anderen. Maar België zou voor 2008 voorlopig houden aan 33,99%.
Die 33,99% is trouwens alweer relatief, want Didier Reynders( Waalse liberalen, MR) heeft als minister van financiën in de paarse regering, de Parti Socialiste op een slinkse wijze
zover weten te krijgen dat de notionele intrestaftrek werd gestemd. En … dit brengt de aftrek op 25%, dus meer dan 8% korting op zgn durfkapitaal!
Maar voor de buitenlandse investeerders, en dat zijn vooral Amerikanen, is dat systeem te ingewikkeld en zou de belasting op winst onder de 20% moeten komen te liggen. Zoniet gaan zij ergens anders met hun beslissingscentra.
Dat is je reinste chantage van de “rijken” die steeds rijker willen worden op de rug van de anderen. Straks willen ze misschien helemaal geen belasting meer betalen! Hoe kunnen
de Europese landen die chantage tegengaan? De EU, die reeds zoveel diverse verplichtingen, soms ten goede, soms ten slechte, aan de leden oplegt, zou de landen/leden moeten verplichten één zelfde belastingstarief op de bedrijfswinsten vast te leggen: en dan bij voorkeur voor iedereen minimum 35%.
Zo zou de solidariteit tussen die landen groter worden en de chantage van de buitenlandse investeerders minder mogelijk zijn!
We moeten ons durven de vraag stellen : wie komen die winsten eigenlijk toe?
Want, buiten de beursspeculatie die soms fenomenale winsten kan opleveren, ZIJN HET VOORAL DE WERKNEMERS (zoals men vroeger zei : de arbeiders en bedienden!)die de bedrijfswinsten realiseren. Indien hun bazen hen niet laten delen in die winsten, dan mogen op zijn minst hun landen er iets meer van meepikken!
Zo kan voorzien worden in centen voor sociale voorzieningen (die nu soms op de wip staan)en andere uitgaven waar staten voor staan. En …dat is maar rechtvaardig, al is het nog niet de beste oplossing voor een rechtvaardiger verdeling van de rijkdommen.
Want,in het huidige en toekomstige geval van de globalisering zijn het Amerikaanse investeerders (zie oa AmCham, kamer van koophandel) die willen beslissen welke belastingen de Europese landen zouden mogen heffen op de winsten. Van dictatuur gesproken. Terwijl die investeerders in hun eigen land al tegenwind krijgen : nl een wetsvoorstel in het Amerikaanse Congres, dat aandringt op het heffen van de normale
vennootschapsbelasting van 35%: een “Blackstone Bill”.
Om de dictatuur van de Amerikaanse investeerders te verhinderen moet Europa dus socialer worden, minder ten dienste van de kapitalisten staan! Een juiste en dringende opdracht voor alle socialistische en andere echte democratische verkozenen in het Europees Parlement.

LOUIS SOREL - OOSTENDE.