Ford Genk ging van 11 400 werknemers in 2000 naar 6000 werknemers in 2006; Opel Antwerpen: min 900 (en nog eens min 1200 volgens de planning); VW Vorst: min 1600 (en nog eens min 3200 volgens de planning); Volvo Gent: plus 1300. De tewerkstelling in de autoindustrie in België liep tussen 2000 en 2006 terug met 6600 plaatsen en in de planningen rekent men op nog eens 4400 ontslagen; samen 11 000 minder jobs op minder dan tien jaar tijd.
Daarbij moet je nog rekenen dat er veel ontslagen vallen/gevallen zijn/ zullen vallen bij de toeleveranciers.

Goedkoper
De auto-industrie rekent al jaren af met een overcapaciteit. Er moeten gewoon minder wagens gebouwd worden. Maar daarenboven gaat het ook om winstmaximalisatie. De minder wagens die gemaakt worden, moeten volgens deze logica ook nog eens goedkoper gemaakt worden. Voor Opel bijvoorbeeld moeten toekomstige wagens in 16 uur gemaakt worden, terwijl dat dat nu 22 uur is. Een verschil van bijna een derde. Een derde minder arbeidsplaatsen dus, maar ook een flink stuk meer productiviteit en dus werkdruk.

Steun
Die productiviteits-opdrijving is niet nieuw en werd in het verleden voor een deel meebetaald door onze overheid onder de vorm van subsidies. General Motors (Opel) kreeg sinds 1996 25,6 miljoen euro aan steun. Het ging voor deel over investeringssteun en voor een deel over steun aan opleidingsprogramma’s.
Het toont aan dat onze zogenaamde vrije markt een fabeltje is. Er is weinig ‘vrij’ en weinig ‘markt’ aan een situatie waarin de overheid te investeringen moet betalen (al gaat het slechts om een deel ervan). Waarom dan niet meteen het hele zootje nationaliseren? Want daar komt het toch op neer (ten dele dus), met dat verschil dat bij een nationalisering niet alleen de kosten, maar ook de baten ‘gesocialiseerd’ zouden worden.

Opleiding
En ook de subsidies voor opleidingen zijn hypocriet. Het is natuurlijk de taak van een overheid om onderwijs en opleidingen te organiseren. Maar het is ook de verantwoordelijkheid van de ondernemingen om hun werknemers op te leiden. Men kan dat toch niet helemaal afschuiven op de gemeenschap als men niet bereid is om ook de winsten met die gemeenschap te delen? Zeker niet als die opleidingen waarvoor die gemeenschap opdraait niet zozeer de algemene ontwikkeling en ontplooiing van de mensen tot doel heeft, maar alleen maar de verhoging van de productiviteit en dus de winst.




(JP. Bron De Standaard 16 april 07 e.a.)