Mijn leven als KZ A 5148 door Regine Beer en Paul De Keulenaer (Uitgeverij EPO, prijs 18€)
Dit is de titel van het tweede boek van Regine Beer.
Waar ze in haar eerste boek KZ A 5148 dat in 1992 verscheen, voornamelijk vertelde over haar ervaringen in het uitroeiingkamp Auschwitz, vult ze in Mijn leven als KZ A 5148 haar relaas aan met de beschrijving van de periodes vóór en na, tot op het heden. Ze vertelt over de bedreigingen en de angsten van het vooroorlogse leven, het leven na het kamp met de pijnlijke bewustzijnsverandering en tot vandaag het bange herkennen van toen in gebeurtenissen van nu.
Co-auteur Paul De Keulenaer, leraar aan het Koninklijk Atheneum-Middenschool te Aarschot en aan de Europese School Brussel II, heeft het verwerkt in een aangrijpend verhaal. Hij is eveneens beheerder en voorzitter van de pedagogische commissie "Auschwitz in Gedachtenis".

Op naar een gelukkige toekomst
Regine geboren in 1920 te Amsterdam kwam het jaar daarop met haar familie naar Antwerpen. Alles liet voorzien dat ze een normaal, eenvoudig en gelukkig leven zou kunnen leiden.
Nochtans groeide ze op in een wereld waarin de spanningen steeds toenamen. In 1922 nam in Italië de fascist Mussolini de macht. In 1933 werd Hitler rijkskanselier. Dan gebeurde alles in versneld tempo. Viermaal een gebiedsuitbreiding door Duitsland, de Spaanse burgeroorlog, het akkoord van München, het Duits-Russisch niet-aanvalspakt, de inval in Polen en de vervolgingen die geleidelijk in Duitsland begonnen.
Maar, velen dachten dat het niet zo'n vaart zou lopen. Daarbij, er moest toch wat "orde" komen bij de Pruisen, zo redeneerde men. En... "het was toch ver van ons bed" Bovendien : België was neutraal.

De Gruwel
En dan... 10 mei 1940. Nazi-Duitsland valt ook ons land binnen.
Stilaan worden de verordeningen toegepast. De joden moeten ingeschreven worden in het jodenregister. De verantwoordelijken van de joodse gemeenschap, "de judenrat", zorgden hiervoor. Alzo gaven zij zich zelf aan bij de S.S.
Op een dag moest Regine bij de schooldirectie komen. Die gaf haar de raad zich te laten inschrijven. Op 18 december 1940 werd ze geregistreerd. Vanaf 29 augustus 1941 werden de joden geconcentreerd. De eerste transporten konden vertrekken vanuit de Dossinkazerne_,
Het verzet in 't algemeen nam toe. Communisten,socialisten, vakbondsmensen, patriotten van allerlei signatuur, zij die hun land en de vrijheid Hef hadden werden ook opgepakt.
Op 3 september 1943 werd Regine aangehouden. Hier begon haar lijdensweg. Dit is trouwens het belangrijkste deel van het boek.
Zij vertelt over het onmenselijk transport in de beestenwagens, de aankomst in het kamp waar iedereen een nummer kreeg - zij had 5148 - en hoe de martelingen stelselmatig toenamen.
Met een merkwaardige nauwkeurigheid beschrijft ze de mensonwaardige toestanden, de verschrikkelijke levensvoorwaarden en de totale vernietiging van de mens, zowel geestelijk als lichamelijk. De brutale behandelingen, het neerslaan van iedere waardigheid, de vernederingen, slagen, mishandelingen en moorden waren dagelijkse kost. Het valt met geen woorden te beschrijven. We krijgen een getuigenis van tot wat een autoritair regime, zoals het nazisme, in staat is. Daarom is dit werk voor iedereen van grote betekenis.
Er wordt ook even gewezen op de rol van de weerstanders. Velen van hen kwamen eveneens in concentratiekampen terecht en talrijk zijn degenen die er het leven lieten.
Men moet het weten. Men mag niet vergeten wat er gebeurd is. Dit boek levert daartoe sen bi


Voor de tweede maal geboren
Auschwitz werd in januari 1945 door het Sovietleger bevrijdt. Maar dan nog was het leed van de gevangenen niet voorbij. Na lange omzwervingen kwamen ze eindelijk thuis. Dat vergde een grote aanpassing. Niet alleen de wereld waarin ze terugkwamen was veranderd, maar ook zij waren veranderd door de gruwelijke ervaringen die ze hadden meegemaakt. Zij moesten terug normaal leren leven en dat was een moeizaam proces.

En nu?
Dit tweede boek is ook geactualiseerd. Er wordt met enige angst geschreven over de heropleving van de uiterst-rechtse ideeën. In dit verband wordt o. a. verwezen naar de racistische moorden in Antwerpen.

Besluit
Laat ons de wereld leefbaarder maken. Laten we ons inzetten voor de vrede. We moeten
blijven strijden voor het democratisch gedachtegoed.
Iedereen zou dit boek in bezit moeten hebben, het lezen en het laten lezen.
Wij zijn dan ook tevreden dat "Mijn leven als KZ A 8148" weldra in alle schoolbibliotheken zal staan. De meer dan duizend voordrachten die Regine in vele scholen gaf, waren hiertoe zeker de aanleiding.
Wie zich in de toekomst niet wil vergissen, moet het verleden kennen.

Charles VAN DER VINCK
Ere-Algemeen Secretaris ACOD Antwerpen
Mede-stichter en nog steeds bestuurslid van Steunpunt Anti-fascisme vzw (SAF)

Regine Beer en Paul De Keulenaer: Mijn leven als KZ A 5148. (Uitgeverij Epo, 18 euro)