6 op 10, 6 miljoen van de 10 miljoen kinderen die jaarlijks sterven aan armoede zouden gered kunnen worden als de middelen die gebruikt worden om hen te helpen beter of anders besteed zouden worden. Een slecht rapport, zou ik zeggen: herexamens!
Het probleem is dat er heel wat onderzoek gebeurt naar hoogtechnologische oplossingen voor de gezondheidsproblemen waarmee mensen (vooral in arme landen) vechten: nieuwe geneesmiddelen, nieuwe tests etc…

Een probleem
Een probleem, ja! Want daardoor is er nog weinig geld over om die zaken (en de andere, oudere, gewonere zaken) beschikbaar te maken voor de arme mensen die er wel mee zouden kunnen varen. 97% van de fondsen gaat naar onderzoek en dus slechts 3% van de fondsen wordt gebruikt om de uitgevonden en ontwikkelde gezondheidstechnologieën tot bij de mensen te krijgen.
Die verhouding zou moeten veranderen. Het beschikbaar maken van de levensreddende middelen is niet alleen een kwestie van distributie. Naast dat probleem zijn er ook culturele, sociale en zelfs politieke problemen die op een oplossing wachten. Borstvoeding promoten, uitzoeken of het beter werkt om muskietennetten gratis uit te delen, dan wel goedkoop op de plaatselijke markten aan te bieden. Of nog: sommige geneesmiddelen in kleinere, betaalbare kwantiteiten aanbieden… De oplossingen kunnen dus eenvoudig zijn.

3% van 10% is 0,3
Maar het rapport wordt nog slechter: de 6 op 10 en de 3 op 100 komt bovenop een 10 op 100. Van alle geld dat naar gezondheidsonderzoek gaat, gaat slechts 10% naar onderzoek van de problemen waar armen mee te maken hebben. Als je het zo bekijkt, dan helpt zelfs geen herexamen meer!


Goede wil
Het is een al vaker beschreven probleem dat veel ontwikkelingshulp z’n doel mist. Maar soms komt dat ook omdat het helemaal geen doel was om te ontwikkelen met die hulp. Het ging er bijvoorbeeld dan wel om om dictators aan onze kant te krijgen en te houden tijdens de koude oorlog. Na de koude oorlog viel dan ook veel van die good-will-investeringen (what’s in a name!) weg… Congo is daar een goed voorbeeld van. Volgens IMF berekeningen moet dat land nog 70 jaar economisch groeien op het tempo van vandaag (5%) om een welvaart te bereiken die vergeleken kan worden van de welvaart van 1960.
Het gaat natuurlijk vaak ook over investeringen in echte oorlog en andere conflicten die om geostrategische redenen worden gevoerd, of die om grondstofstrategische redenen worden gevoerd.
Soms gaat het gewoon over veroveren dat afzetmarkten of andere ‘simpele’ economische belangen.


Of dommigheid
Is het onwil of onkunde of gewoon dommigheid? We laten het tussenbeide. Maar wat wel dommigheid is, is het gevolg van armoede. The Lancet, een toonaangevend wetenschappelijk tijdschrift publiceerde een onderzoek dat uitwijst dat minstens(!) 200 miljoen kinderen ‘dom gehouden’ zijn door armoede.
De ondervoeding en de stress die daarmee gepaard gaat en vaak al begonnen zijn voor de geboorte beďnvloeden de intellectuele én emotionele ontwikkeling van een persoon. In negatieve zin natuurlijk. De kinderen die in zo’n situatie geboren worden en opgroeien zijn dus zeer benadeeld; maar hun sociale groep waartoe ze behoren of hun land al evenzeer: niet ontwikkelde capaciteiten zijn namelijk niet in te zetten ter verbetering van de situatie.

Slim geboren
Je kan misschien ook wel concluderen dat wij het slim bekeken hebben om onder andere omstandigheden ter wereld te zijn gekomen. Maar dat wordt alsmaar moeilijker; dat is ook zeker. De verdeling van de armoede wordt immers alleen maar ongelijker. Dat geldt niet alleen m.b.t. de inkomensverdeling, maar nog meer m.b.t. de vermogensverdeling. Dat leert een onderzoek van het World Institute of Development Research van de VN (www.wider.unu.edu): de helft van de wereldrijkdom is in handen van 2% van de mensen wereldwijd.
Het idee dat we er op vooruit gaan, vooral dan omdat we het zo goed menen met onze medemens, dat idee is opium voor het volk.


Brian Wash