Er is nogal wat te doen geweest over lonen. Bevoegd staatssecretaris Bruno Tuybens (SP.a) maakte het loon van de topmanagers van de overheidsbedrijven bekend. Gemiddeld verdienen ze 800 000 euro per jaar. Voor de kneusjes onder hen gaat het nog over meer dan 300 000 euro per jaar. Is dat bruto? En is dat all-in? Hebben ze andere voordelen, zoals onkostenvergoedingen e.d.m. ? Hoe dan ook zijn de cijfers van die grootorde dat je er een hele straat een loon als het mijne mee kan betalen.
Voor Bart Sturtewagen was dat aanleiding voor een paar bedenkingen (DS. 2 maart 06). Dit soort cijfers,in combinatie met de discussie over onze concurrentie-positie die diverse generatiepacten zou nodig hebben, zijn moeilijk te vatten voor de gemiddelde Belg. De ’politiek’ moet daar rekening mee houden. « De meerderheid bestaat uit mensen die niet kunnen begrijpen dat een bedrijf superwinsten maakt, maar toch mensen op straat gooit. (…) Die emoties bij de meerderheid zijn reëel, » stelt Sturtewagen begrijpend; maar hij maakt van de gelegenheid ook meteen gebruik om te zeggen dat het ‘slechts’ emoties zijn en dat de rationele argumenten wel degelijk in de andere richting gaan. Het heet dat er « mensen zijn die de mentale lenigheid bezitten om die twee brokken informatie in een logisch verband te brengen; » maar niet die meerderheid van mensen dus. En verder heeft hij het over ‘rationele argumenten’ waar die emotionele meerderheid ook al niet aan kan tippen…. Dank u, meneer Sturtewagen, Ik zal me in het vervolg gesteund voelen door uw begrip, al heb ik de mentale lenigheid niet om het rationele van uw logica te begrijpen.

En als we het dan toch over geld hebben, dan is de volgende vergelijking ook de moeite: Inbev (brouwer) ontsloeg vorig jaar in het kader van herstructureringen drie topmanagers en bedankte hen met een afscheidspremie van 31 miljoen euro. Ondertussen werkte onze minister van werk, Frank Vandenbroucke (SP.a) een plan uit om zo’n 4000 50-plussers opnieuw aan het werk te krijgen. Kostprijs: 30 miljoen euro.

En er is nog meer dat ik niet versta. We hadden het reeds over de megawinsten van de oliebedrijven, die er desondanks niets voor voelen om een kortingsgeste te doen aan de consument. Begrotingsminister Freya Van den Bossche zegt er nochtans op aan te dringen dat die sector een duit in het zakje doet van de regering die zo’n korting heeft gegeven. Maar de oliesector is niet te vermurwen: als zij moeten (helpen) betalen, dan zal dat ten koste gaan van investeringen in België. Het ‘ondermijnt’ immers hun rechtszekerheid…Ze mogen wellicht hun aandeelhouders niet in de kou laten staan; hun stookolieklanten daarentegen …?


JP